Rhipsalis cassutha

4/5 - (1 vote)

Większość osób preferuje obecnie wnętrza bardzo nowoczesne, futurystyczne w wyglądzie. Niełatwo dobrać jednak gatunki roślin pasujące do takiego wnętrza. Podpowiadamy Państwu pewien gatunek, który idealnie wpisze się swym niesamowitym wyglądem zarówno we wnętrzach tradycyjnych, jak i super nowoczesnych. Poznaj gatunki ciekawych sukulentów pasujące do każdego wnętrza w uprawie domowej. Przeczytaj wszystko na temat – Rhipsalis cassutha uprawa pielęgnacja podlewanie rozmnażanie.

Rhipsalis cassutha oryginalny sukulent do każdych wnętrz.

Ze wszystkich rodzajów kaktusów najbardziej rozpowszechniony jest Rhipsalis. Jest to rodzaj składający się z 35 różnych gatunków. Rhipsalis cassutha zwany też patyczakiem, to jeden z gatunków zaliczanych do tegoż rodzaju. Są to rośliny tropikalne z rodziny kaktusów (łac. Cactaceae) o długich stojących i zwisających łodygach. Są przy tym bardzo wytrzymałe i łatwe w uprawie. Na dodatek maja niesamowicie oryginalny, nieco futurystyczny kształt. Czyni je to idealnym wyborem do różnorodnych pomieszczeń. Ten artykuł zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o pielęgnacji Rhipsalis cassutha. Poznaj gatunek bardzo ciekawych sukulentów pasujące do każdego wnętrza w uprawie domowej. Przeczytaj wszystko na temat – Rhipsalis cassutha uprawa pielęgnacja podlewanie rozmnażanie.

Rhipsalis cassutha występowanie i wygląd.

Rodzimy zasięg występowania obejmuje tropikalne i subtropikalne lasy deszczowe oraz regiony przybrzeżne. Rośnie na Florydzie i Karaibach, w Ameryce Południowej i Środkowej oraz w tropikalnych regionach Afryki rozciągających się na Sri Lankę. Rhipsalis to jedyny typ kaktusów, który naturalnie występuje poza Nowym Światem. Podobnie jak inni krewni, gatunki z rodzaju Rhipsalis są uważane za epifity. Oznacza to, że ​​rosną przyczepione do gałęzi lub na pniach drzew. Patyczak Rhipsalis cassutha ma niesamowity futurystyczny wygląd.

rhipsalis cassutha uprawa

Posiada sznurkowate, wąskie, cienkie i soczyste łodygi w kolorze zielonym. W swym naturalnym środowisku mogą one dorastać do dużych długości. Jednak w uprawie domowej ich łodygi są znacznie krótsze. Rosną one bardzo gęsto, są mocno krzaczaste i soczyste zielenią. Przyciągają przez to wzrok, gdziekolwiek stoją w domu. Swym wyglądem są bardzo podobne do innego sukulenta o nazwie wilczomlecz palczasty (łac. Euphorbia tirucalli ). Jednak w przeciwieństwie do patyczaków, wilczomlecz palczasty nie jest kaktusem i ma pokrój pionowy drzewiasty, dorastając nawet do sufitu.

Odmiennie od innych wielkokwiatowych kaktusów epifitowych, patyczak ma maleńkie zielonkawo-białe kwiatki. Kwitnie od wiosny do jesieni i okresowo przez cały rok. Niektóre gatunki z rodzaju Rhipsalis, po zniknięciu kwiatów wytwarzają małe, białe i cylindryczne owoce. Tak jest u Rhipsalis baccifera, omawianego tu Rhipsalis cassutha i Rhipsalis burchelli. Wizualnie przypominają owoce jemioły i co ciekawe, nie są trujące i mają delikatny słodki smak. Sok tych roślin również nie jest trujący i ma kolor białego mleka. Nie trzeba się więc bać o domowe zwierzęta i małe dzieci.

Rhipsalis cassutha stanowisko i podłoże.

Rhipsalis są niezwykłymi sukulentami, ponieważ nie pochodzą z gorących i suchych pustynnych regionów świata. Preferują za to ciepłe, lecz wilgotne środowisko i słabsze oświetlenie. Powinny stać w jasnym przefiltrowanym świetle, nigdy w pełnym słońcu. Zbyt dużo słońca może spalić ich nitkowate łodygi, nadając czerwonawy kolor i zwiędły wygląd. Umieszczenie tego kaktusa w oknie wychodzącym na wschód lub w jego pobliżu, zapewni mu wystarczającą ilość światła. Okna wychodzące na zachód również działają dobrze, pod warunkiem jednak, że roślina otrzyma światło przefiltrowane przez zasłonę lub roletę.

Zbyt mało światła będzie z kolei w oknie wychodzącym na północ. Natomiast okno wychodzące na południe jest zwykle dla niego już zbyt jasne i grozi poparzeniami, szczególnie latem. Powinno to być również miejsce o średniej temperaturze 15 a 28°C. Ich domem w naturze są bowiem wilgotne obszary subtropikalne i tropikalne. Nie wolno więc umieszczać tego kaktusa w zimnych lub przewiewnych pomieszczeniach i w pobliżu wysuszających otworów wentylacyjnych. Zakwitną regularnie umieszczone w pomieszczeniu, gdzie temp. powietrza jest stała bez przeciągów.

rhipsalis cassutha podlewanie

Patyczak dobrze rosną też w bogatej, lekko kwaśnej i dobrze przepuszczalnej glebie. Podłoże takie bez problemu kupimy w sklepie ogrodniczym. Nie lubią natomiast typowej glebowej mieszanki kaktusowej, która jest lżejsza i nie zawiera dużej ilości składników odżywczych. Można też łatwo zrobić dla nich własną mieszankę gleby. Wystarczy zmieszać jedną część torfu, jedną część sterylnego piasku i jedną część ziemi doniczkowej.

Może to być również jedna część torfu, jedna część kompostu i jedna część sterylnego piasku. Inna dobra opcja, to jedna część mchu torfowca, jedna część mieszanki doniczkowej i jedna część perlitu. Niezależnie jednak od rodzaju użytej mieszanki glebowej, zawsze musi być ona lekka i dobrze przepuszczalna.

Rhipsalis cassutha podlewanie.

W porównaniu z innymi rodzajami kaktusów, Rhipsalis cassutha wymagają dobrego podlewania. Od wiosny do lata jest okres wegetacyjny, więc trzeba je podlewać za każdym razem, gdy powierzchnia gleby wyschnie. Preferują też stale lekko wilgotną glebę, jednak nie podmokłą. Woda powoduje bowiem gnicie korzeni i zamieranie roślin. Patyczaki wybaczą nam za to, jeśli czasem zapomnimy o ich podlewaniu. Tolerują bowiem krótkie okresy suszy. Gdy patyczak wytworzy pąki kwiatowe, nie należy go przenosić. Istnieje wtedy ryzyko, że wszystkie kwiaty opadną.

Latem gdy temperatura na zewnątrz się ociepli, można je wynieść na zewnątrz, w zacienione miejsce nienarażone na ostre deszcze. Koniecznie trzeba jednak w porę zabrać z powrotem do domu jesienią. W zimnych porach roku (jesień i zima) kaktusy te przechodzą w stan uśpienia i ich wzrost spowalnia. Pozwalamy wtedy, aby kilka centymetrów gleby wyschło przed podlaniem.

Możemy też podlewać wtedy tylko co kilka tygodni. Szczególnie zimą kaktus ten nie może być podmokły. Jeśli zauważysz, że łodygi opadają, stają się czarne lub więdnące, sprawdź wilgotność gleby. Upewnij się, że gleba i doniczka dobrze przepuszczają wodę i nie podlewaj zbyt często. Do podlewania zaleca się używać wodę destylowaną i odstałą przez minimum dobę wodę z kranu lub deszczową. Inną cechą, która odróżnia Rhipsalis od większości innych gat. kaktusów, jest spore zapotrzebowanie na wilgoć.

Kaktus ten pochodzi bowiem z regionów subtropikalnych i tropikalnych, które są stale wilgotne. Brak wilgoci w powietrzu powoduje więc problemy ze wzrostem i wyglądem. Patyczaki dobrze więc czują się w kuchni czy łazience. Warto też stawiać je na podlewanej wodą tacy z kamieniami.

Rhipsalis cassutha nawożenie, przesadzanie i rozmnażanie

Patyczaki wymagają nawożenia raz w miesiącu od wiosny do jesieni. Wiosną i latem zaleca się podawać im co miesiąc mieszankę rozpuszczalną w wodzie dla roślin doniczkowych. Nie nawozi się ich późną jesienią i zimą. Nie wolno też ich przenawozić. Mniej szkody wywoła zbyt mała ilość nawozu w dawce, niż za duża. Warto więc stosować dawki nawet mniejsze od zalecanych na etykiecie produktu. Sugeruje się też okresowe płukanie gleby, w celu usunięcia wszelkich nagromadzeń soli z nawozu zawartego w glebie. Można to robić co ok. 6 miesięcy.

Wystarczy wstawić doniczkę do zlewu i 5 min. podlewać bieżącą wodą z kranu. Jeśli roślina jest zbyt duża, można ją wynieść na zewnątrz i przepłukać wodą z węża ogrodowego. Patyczaki mają też minimalne potrzeby odnośnie przycinania. Jedynym takim momentem jest fakt połamania łodyg oraz uzyskanie zbyt dużych rozmiarów. Patyczaki trzeba ponadto przesadzać tylko co kilka lat. Pozwala to odświeżyć glebę i oferuje większy pojemnik, jeśli roślina wyrośnie już z obecnego. Te wskazówki dotyczące przesadzania działają również dobrze, jeśli chcemy rozmnażać patyczaki przez rozsadę z podziału bryły korzeniowej.

Jednak patyczaki równie łatwo można też rozmnażać przez szczepki. Wystarczy urwać dogodny kawałek pędu i go posadzić go w osobnej doniczce. Aby uzyskać w tym najlepszy sukces, rozmnaża się nowe rośliny w okresie wegetacyjnym od wiosny do lata. Tak posadzona młoda sadzonka patyczaka powinna zacząć rozwijać korzenie po ok. 4 tyg. Natomiast po kilku miesiącach ta nowa sadzonka powinna mieć już w pełni rozwinięty system korzeniowy.

Możemy również rozmnażać nowe patyczaki poprzez nasiona. Wystarczy tylko poczekać aż owoce dojrzeją, a następnie wydobyć z nich nasiona i je posiać. Wykiełkują już po 2-6 tygodniach.

Rhipsalis cassutha choroby i szkodniki.

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się niechcianych chorób i szkodników, należy używać wysterylizowane narzędzia do ich pielęgnacji. Ogólnie patyczaki są dość odporne. Największym problemem jest tylko zgnilizna korzeni powodowana zbytnią wilgocią. Natomiast możliwy groźny szkodnik, to wełnowce. Pojawiają się w postaci białych, kosmatych kulek. Zlikwiduje je odpowiedni środek chemiczny ochrony roślin.