Kwiat anturium – pielęgnacja, choroby, rozmnażanie

Kwiat anturium zwany rzadziej kitnia, to roślina egzotyczna znana na całym świecie. . Anthurium jest w domu nietypową wyglądem dekoracją. Kwiaty te są jednak wymagające, przeczytaj wiec wszystko na temat: kwiat anturium (łac. Anthurium), . Zobacz, jak powinna wyglądać właściwa pielęgnacja anturium, anturium choroby, rozmnażanie anturium.

Kwiat anturium zwany też kitnia (łac. Anthurium), to rodzaj roślin zielnych należących do rodziny obrazkowate (Araceae), rzędu (Alismatales), oraz kładów roślin: jednoliściennych, okrytonasiennych i naczyniowych. Rodzaj Anthurium obejmuje bardzo dużo, bo aż ok. 850 poznanych i opisanych dotąd gatunków roślin egzotycznych neotropikalnych (łączna ich liczba jest szacowana ogólnie na ok. 1 tys. gat.). Rodzaj Anthurium w obrębie rodziny obrazkowatych jest przy tym również najmocniej zróżnicowany budową i wyglądem morfologicznym. Wiele kultywarów czyli odmian tego rodzaju uprawia się przemysłowo na całym świecie, w tym w Polsce, jako bardzo popularne kwiaty cięte lub jako doniczkowe rośliny pokojowe.

Skąd pochodzi kwiat anturium – rozmieszczenie geograficzne. Obszar występowania roślin z rodz. Anthurium rozpościera się od Wielkich Antyli i Płn. Meksyku (Tamaulipas i Nayarit), po Płd. Paragwaj oraz Płn. Argentynę i Brazylię. Największa różnorodność gatunkowa rodz. Anthurium występuje w Panamie i Kostaryce oraz na wyżynach i nizinach płn. części Ameryki Południowej. W mniejszym nasileniu kwiat anturium można też spotkać w Płd. Brazylii i górach na południu Meksyku.

kwiat doniczkowy anturium

Kwiat anturium – najbardziej znane gatunki

Spośród ok. 850 poznanych i opisanych dotąd gat. rodz. Anthurium, 82 z nich są endemitami Panamy, w tym 30 bytuje wyłącznie na wschód od strefy Kanału Panamskiego, a 26 na zachód od tej strefy. Trzy gat. endemiczne (A. hutchisonii, A. sanctifidense i A. antonioanum) są natomiast szeroko rozpowszechnione w całej Panamie. Ponadto, 26 gat. Anthurium to endemity w Meksyku (np. A. andicola, A. chiapasense, A. nizandense, A. pedatoradiatum i A. podophyllum), 3 gat. w Gwatemali (A. armeniense, A. parvispathum, A. retiferum), 1 gat. (A. beltianum) w Nikaragui i 1 gat. (A. lancetillense) w Hondurasie

Pielęgnacja anturium w warunkach domowych

Anturium to roślina egzotyczna, dość wymagająca w warunkach domowych, dlatego najbardziej preferuje środowisko ciepłe (20-28⁰C) najlepiej z dużą wilgotnością powietrza. Trzeba wiec dbać również o nawilżanie okolicy anturium (wilgotność względna nie powinna być w tym miejscu niższa, niż 50%). Gdy jednak w domu mamy suche powietrze, wtedy wskazanym wyjściem jest obniżenie temperatury do niezbędnego minimum 14⁰C. Pielęgnacja anturium wymaga też, by nie zraszać tych roślin bezpośrednio na nie, ponieważ ich kwiatostany absolutnie tego nie tolerują. Wilgotność otoczenia tych roślin doniczkowych należy podnosić innymi metodami, np. stawiając obok doniczki naczynie z wodą, wyłożone mchem.

Niektórzy specjaliści dopuszczają też delikatne zraszanie jedynie samych tylko liści, co jednak należy robić tylko wodą deszczową lub mocno odstałą kranową. Wymagający kwiat anturium musi ponadto mieć zapewnione właściwe stanowisko – jasne, choć nie bezpośrednio nasłonecznione. W domach trzymamy bowiem jedynie odmiany kwitnące, nieznoszące ograniczonych ilości światła. Słabe światło osłabia kwitnienie lub w ogóle całkiem je hamuje.

Właściwe podłoże, przesadzanie i rozmnażanie anturium

Duże okazy anturium wymagają przesadzenia co jakiś czas, do obszerniejszych doniczek. Należy to robić wiosną, umieszczając taką roślinę w pojemniku większym o jeden rozmiar. Można też wtedy porozmnażać anturium, poprzez prosty podział ich krzaczków na mniejsze części. Dno doniczki, w którą przesadzamy roślinę, zawsze trzeba wysypać warstwą kamyków drenażu. Bez tego anturium łatwo ma korzenie zalewane wodą i zaczyna gnić. Drenaż jest ważny tym bardziej dlatego, że w czasie wegetacji rośliny te wymagają intensywnego podlewania. Nowe podłoże powinno być przepuszczalne i lekkie z pH 4,5-5,5 (odczyn gleby). Najprościej jest kupić w tym celu np. gotową ziemię dla storczyków, komponenty perlitu, kory sosnowej, torfu itp.

kwiaty anturium

Kwiat anturium podlewanie

Pielęgnacja anturium wymaga, by podlewać je tylko czystą deszczówką lub odstaną wodą o temp. pokojowej. Zimna woda prosto z kranu spowoduje, że roślina zacznie stopniowo marnieć i obumierać. Podlewać Anthurium w okresie wegetacyjnym należy dosyć intensywnie. Gdy jednak anturium kwiat doniczkowy wejdzie już we wrześniu w stan spoczynku, wtedy ilość podlewanej wody trzeba zmniejszyć. Jest też jeszcze jedna ważna zasada, by nawadniać te rośliny dopiero wtedy, gdy podłoże w ich doniczkach stanie się już namacalnie przesuszone. W lecie anturium należy podlewać z przeciętną częstotliwością mniej więcej co 4 dni, a w pozostałych porach roku nie częściej, niż jeden raz w tygodniu. Zbytnie przeschnięcie anturium, jak i nieustanny kontakt korzeni z wodą z powodu przelewania – wszystko to hamuje wzrost i powoduje brzydkie żółknięcie oraz brązowienie liści, a następnie stopniowe zamieranie rośliny.

Kwiat anturium nawożenie

Anturium należy koniecznie nawozić tylko w fazie najmocniejszego wzrostu i rozwoju. Późniejsze nawożenie spowoduje szybkie wybujanie całej rośliny. Anthurium dosyć słabo pobiera też i absorbuje składniki pokarmowe z podłoża, co może stosunkowo szybko wywoływać nadmierne zasolenie korzeni i tkanek tej rośliny. Z tego powodu zasilanie nawozowe anturium powinno być jedynie delikatne. Najlepsze do tego celu są ogólnie dostępne nawozy wieloskładnikowe do kwiatów doniczkowych (dla roślin kwitnących). Uwaga jednak, ponieważ należy je stosować w dawkach i proporcjach mniejszych, od zalecanych na etykiecie opakowania przez producentów. Preparaty nawozowe powinny mieć też spowolniony czas działania.

Anturium choroby – fizjologiczne i grzybowe

Anturium może zapadać na dwa rodzaje chorób: fizjologiczne lub grzybowe. Choroby wirusowe i bakteryjne to stanowią tu problem marginalny. Zawsze też chorobom Anthurium winna jest niewłaściwa pielęgnacja. Choroby fizjologiczne można czasem cofnąć, dzięki dostarczeniu roślinom brakującego czynnika (np. minerału, wody, czy większej ilości światła). Z kolei choroby grzybowe anturium, wyleczymy stosując ,odpowiednie fungicydy (np. środki ekologiczne Bioczos lub Biosept, które umożliwiają nieszkodliwy dla otoczenia zabieg bezpośrednio w pomieszczeniu). Choroby grzybowe rozpoznamy po plamach i przebarwieniach blaszek liściowych, mozaikach i nekrozach, pleśnieniu i rdzy na liściach.

kwiat antirium różowe

Natomiast choroby fizjologiczne dają objawy takie jak: brązowienie końcówek liści (głównie zimą z powodu za małej wilgotności powietrza lub z powodu podlewania wodą chlorowaną wprost z kranu), żółknięcie i brązowienie oraz zasychanie brzegów blaszek liściowych (za dużo azotu, należy ograniczyć nawożenie), ciemne plamy oraz żółknięcie i opadanie liści (nadmiar wody, trzeba ograniczyć podlewanie i/lub przestawić roślinę w cieplejsze miejsce), słabe wybarwienie liści i kwiatów oraz żółknięcie i/lub brązowienie roślin (bezpośrednie padanie promieni słonecznych i nadmiar światła, poparzone fragmenty można przyciąć i przestawić roślinę nieco dalej od okna), zbyt mała ilość kwiatów lub całkowity brak kwitnienia (zbyt mała ilość światła, należy roślinę przestawić na jaśniejsze stanowisko, dobrze też podać jej nawóz fosforowy, co jest wskazane szczególnie w okresie wegetacji, czyli od wiosny do końca lata.

Anturium choroby – szkodniki

Anturium jest stosunkowo podatny na różne szkodniki roślin domowych (owady i roztocza). Warto przy tym wiedzieć, że właściwie zaopiekowane, zdrowe i zadbane okazy rzadziej są atakowane przez szkodniki. Szkodniki Anthurium łatwe do zwalczania chemicznego (np. preparatami Polysect, Actellic, Confidor) są: mszyce (poznamy je po intensywnym wydzielaniu lepkiej spadzi osadzającej się na całej roślinie), przędziorki (zdradzi je drobna pajęczynka pokrywająca rośliny), wełnowce (widoczne liczne białe strzępki jakby waty na liściach i łodygach), mączliki (widoczne chmary małych białych muszek, przy poruszaniu rośliny).

Trudniej jest zwalczać inne szkodniki: tarczniki i miseczniki. Dostępne preparaty biobójcze są skuteczne tylko w niektórych fazach rozwoju tych szkodników, więc łatwo przeoczyć taki właściwy moment. Tarczniki i miseczniki lepiej więc zwalczać ręcznie, np. poprzez zdrapywanie ich z roślin zaostrzonym na płasko patyczkiem lub paznokciami. Pozostałe po takim zabiegu miejsca ich żerowania trzeba z kolei przetrzeć wacikiem nasączonym roztworem wodnym szarego mydła.